W wielu pracach modelarskich, rzemieślniczych i produkcyjnych ważne jest zyskanie przedmiotu o ze starannością określonym kształcie. W tym celu używa się techniki odlewania, które pozwalają przenosić formę wzorca na kolejne elementy. Przebieg takiej pracy uzależniony jest od rodzaju użytego surowca, konstrukcji formy i sposobu przygotowania stanowiska. Materiały do odlewania i zalewania obejmują między innymi żywice, silikony a także różne odmiany gipsu. Każda z owych grup ma inne właściwości i ograniczenia. Przy wyborze warto zwrócić uwagę na czas obróbki, sposób utwardzania, odporność mechaniczną oraz sposobność dalszego wykańczania powierzchni. Znaczenie ma też skala projektu. Przy małych elementach łatwiej kontrolować ilość przygotowanej mieszanki, jednakże większe odlewy wymagają uwzględnienia przeróbek temperatury i równomiernego rozprowadzania materiału. W praktyce ważne jest także wcześniejsze wykonanie próbnego odlewu, szczególnie gdy wzorzec ma nietypową geometrię albo zawiera wiele drobnych szczegółów.
Osobną kategorię stanowią materiały wykorzystywane do wykonywania wypełnień i zatopień. Żywica do zalewania może być stosowana przy tworzeniu elementów przezroczystych, powłok, dekoracji oraz części o określonej grubości. Jej dobieranie powinien uwzględniać lepkość, czas życia mieszanki i maksymalną grubość pojedynczej warstwy. Parametry te mają bezpośredni wpływ na organizację pracy. Jeżeli już materiał zaczyna bardzo szybko gęstnieć, późniejsze usuwanie pęcherzyków i wyrównywanie powierzchni może być mocno utrudnione. Przy większych objętościach trzebw dodatku kontrolować temperaturę, ponieważ reakcja utwardzania wiąże się z wydzielaniem ciepła. Nieprawidłowe warunki mogą prowadzić do przebarwień, pęknięć lub deformacji. W przypadku zatapiania drewna, papieru czy innych porowatych przedmiotów problemem bywa powietrze wydostające się z ich wnętrza. Może ono zbudować pęcherzyki nawet wtedy, gdy sama mieszanka została przygotowana prawidłowo. Znaczenie ma także dobór pigmentów. Ich rodzaj i ilość powinny być kompatybilne z przeznaczeniem żywicy, ponieważ przypadkowe dodatki mogą wpływać na proces wiązania.
Dokładność gotowego elementu jest w ogromnej mierze związana z jakością zastosowanej formy. Do jej wykonywania używa się silikon addycyjny i kondensacyjny, które różnią się sposobem utwardzania a także zachowaniem po zakończeniu reakcji. Silikony addycyjne odróżniają się niewielkim skurczem, jednakże ich wiązanie może zostać zakłócone przez kontakt z niektórymi substancjami chemicznymi. Dlatego przed pokryciem modelu silikonem trzeba sprawdzić, czy jego powierzchnia nie zawiera składników mogących powodować takie kłopoty. Silikony kondensacyjne mają inną charakterystykę i mogą wykazywać większe zmiany wymiarowe. Wybór konkretnego rozwiązania zależy również od kształtu wzorca. Przy przedmiotach z głębokimi podcięciami znacząca jest elastyczność, która pozwala wyjęcie odlewu bez uszkadzania jego wystających fragmentów. Przy większych modelach należy jednak zadbać o odpowiednią grubość formy i jej podparcie. Zbyt cienkie ścianki mogą się odkształcać, a niewłaściwie zaplanowane miejsce rozcięcia utrudniać późniejsze rozformowanie. Warto też pamiętać, że silikon odwzorowuje dosłownie drobne nierówności wzorca, dlatego wszelkie ślady obróbki mogą być widoczne na kolejnych elementach.
W przypadku przedmiotów wykonywanych z materiałów mineralnych na prawdę bardzo często stosowany jest gips do odlewów. Wykorzystuje się go między innymi do produkcji figurek, dekoracji ściennych, elementów sztukaterii a także modeli przestrzennych. Różnorakie odmiany gipsu mają odmienne czasy wiązania i wytrzymałość, dlatego nie trzeba dobierać ich tylko na podstawie ceny czy szybkości schnięcia. W trakcie przygotowywania masy trzeba zachować odpowiednią proporcję wody i proszku. Nadmiar wody może zwiększać porowatość, a zbyt krótki czas mieszania pozostawiać nierozpuszczone grudki. Istotne jest również równomierne wypełnienie formy, zwłaszcza w miejscach o trudnym kształcie. Po rozformowaniu szczegół powinien wyschnąć przed rozpoczęciem szlifowania, malowania albo nakładania powłok ochronnych. Odlewy dekoracyjne i techniczne różnią się zakresem wymogów stawianych gotowym produktom. Przy elementach ozdobnych sprawdza się głównie wygląd, fakturę i dokładność odwzorowania wzoru. Części techniczne wymagają jednakże uwzględnienia wymiarów, wytrzymałości, odporności na ścieranie a także warunków pracy. Różnice te wpływają na wybór materiału, sposób zaprojektowania formy i metody kontroli jakości, zwłaszcza gdy odlew ma być w przyszłości montowany albo łączony z innymi szczegółami.
Warto sprawdzić: gips dentystyczny.