Ocena rozkładu temperatury na powierzchni różnych obiektów może dostarczyć informacji, których nie widać w trakcie zwykłej obserwacji. W takich wypadkach wykorzystywana jest termowizja, czyli metoda pozwalająca zobrazować promieniowanie cieplne emitowane przez badane elementy. Obraz termiczny nie pokazuje jednakże temperatury w sposób jednakowy jak klasyczny termometr.
Na wynik wpływają w głównej mierze właściwości materiału, odległość od badanego miejsca, warunki otoczenia oraz ustawienia urządzenia. Z tego powodu samo wykonanie zdjęcia termicznego nie zawsze wystarcza do prawidłowej oceny sytuacji. Znaczenie ma również sposób przeprowadzenia pomiaru i zestawienie uzyskanych wartości z innymi fragmentami badanego obiektu.
W praktyce kamera termowizyjna może być stosowana do obserwacji instalacji, urządzeń technicznych, przegrzewających się elementów a także różnic temperatur występujących na powierzchniach budynków. Zwłaszcza ważne jest zauważenie nietypowego rozkładu ciepła, ponieważ niektóre nieprawidłowości nie powodują zaraz widocznych zmian. Na przykład, miejscowe podwyższenie temperatury może wskazywać na problem wymagający dalszego sprawdzenia, niemniej jednak nie określa samo w sobie jego przyczyny. Dokładnie taki sam obraz może powstać w wyniku kilku różnorakich zjawisk, dlatego interpretowanie kolorów bez uwzględnienia warunków pomiaru może prowadzić do błędnych wniosków. Właściwe znaczenie ma nie tylko najwyższa wskazana temperatura, lecz również jej położenie, wielkość obszaru oraz różnica względem sąsiednich miejsc.
Istotnym elementem takich badań jest przygotowanie odpowiednich warunków. Promieniowanie cieplne może być modyfikowane przez nasłonecznienie, ruch powietrza, wilgoć czy wcześniejszą pracę badanego urządzenia. W przypadku budynków znaczenie moraz różnica temperatur między wnętrzem i otoczeniem. Dlatego termowizja wykonywana w przypadkowym momencie może zilustrować obraz trudniejszy do interpretacji niż pomiar przeprowadzony po uwzględnieniu warunków panujących na miejscu. Warto też pamiętać, że powierzchnie odbijające mogą przedstawiać promieniowanie pochodzące z otoczenia, a nie tylko swoją temperaturę. Odczyt z kamery wymaga więc zachowania ostrożności, szczególnie gdy niewielka różnica temperatur ma być fundamentem następnej oceny.
Zakres użycia obrazowania cieplnego jest szeroki, niemniej jednak jego sposobności mają konkretne granice. Kamera rejestruje przede wszystkim temperaturę powierzchniową, dlatego nie pokazuje wprost tego, co znajduje się głębiej w materiale albo wewnątrz zamkniętego elementu. Zmiana widoczna na obrazie może być sygnałem do stworzenia dodatkowych czynności kontrolnych, a nie gotową diagnozą. W praktyce przydatne okazuje się ranking obrazu termicznego z oględzinami, dokumentacją techniczną albo innymi metodami pomiarowymi. Takie podejście daje możliwość oddzielić rzeczywiste różnice cieplne od efektów wynikających z warunków umiejscowionych na zewnątrz i właściwości badanej powierzchni.
Dodatkowe informacje: hikmicro termowizja.